زنان در استفاده از تکنولوژیهای روز در حال جلو زدن هستند.
زنان در استفاده از تکنولژیهای روز در حال جلو زدن هستند.

موضوع مورد مطالعه: مقایسهی استفادهی زنان نسبت به مردان در رابطه با تکنولژیهای اخیر
قرن بیستویکم فراگیر شدن قلمرو الکترونیک را به همراه داشت. تحقیقاتی در رابطه با استفادهی مردان و زنان نسبت به هم صورت گرفته که آنها را به اختصار اعلام میکنیم.
طی مطالعهی انجام شده محققان به این نتیجه رسیدهاند زنان به آرامی برای استفاده از تکنولوژیهای روز از مردان در حال پیشی گرفتنند.
این تحقیق مبنی بر مصاحبههای انجام شده در جمعیت آماری 2025 نفری است که در بین ماههای اکتبر سال 2007 تا فوریه امسال انجام شده است. جمعیت آماری به گونهای انتخاب شدند که از مناطق، سن، قوم و ملیتهای متفاوتی بودند.
سنهای آنان نیز برای مطالعهی دقیقتر به این ردهها تقسیمبندی شدند:
- 13 تا 19 ساله
- جوان
- جوان و دارای یک فرزند
- مادر دو فرزند
- پیر
نتیجهی این بررسی را با هم میبینیم تا بدانیم کجاها مردان عقبتر از زنان هستند.
مطالعات نشان دادند که زنها با درصد بالاتری نسبت به مردان از دستگاههای ضبط ویدیو استفاده میکنند و از آن لذت میبرند. همچنین از رسانههای عمومی (Facebook, MySpace) و بازیهای ساده استقبال بیشتری نسبت به مردان کردهاند.
همینطور مطالعات نشان دادند زنها علاقهی بیشتری داشتند تا دارای یک SONY PSP باشند! انتخابهای دیگر آنها از این قرار بودند. PS2، Game boy، XBOX، N64 و DS
از دیگر نتایج جالب حاصله از این تحقیق این بود که ساعت متوسط استفاده زنان از ضبط کنندههای تصویر دیجیتالی (DVR) 9.3 در هفته بود و در مقابل مردان 8.3 ساعت میزان دورههای میانگین استفاده از این نوع وسایل را داشتند.
به طور میانگین 70 درصد زنان و 69 درصد از مردان از بازیهای نسخهی PC استفاده میکردند.
آمریکاییهای آفریقایی علاقهمند بازی با کنسولهایشان به همراه دو یا سه نفر باشد.

42 درصد از زنان دوست داشتند در شبکههای اجتماعی گسترده آنلاین و متصل به اینترنت بازی کنند این در حالی بود که 41 درصد از مردان چنین علاقهای نشان دادند. زنان در این موضوع روند قابل چشمگیری داشتهاند زیرا سال گذشته آمارها نشان داده بودند که تنها 30 درصد آنان چنین علاقهای دارند و این نشان از آن است که زنان در حال کنار زدن مردان هستند.
مردان 1.5 تا 2 ساعت بیشتر از زنان برنامههای تلویزیونی و موسیقی تصویری از اینترنت دریافت میکنند.
مردها و زنها هر دو معتقدند خریدهای آنلاین بهتر از بیرون رفتن از منزل میباشد.
زنان علاقه دارند تا عکسهای درون دوربین دیجیتالشان را به کامپیوتر شخصیشان انتقال دهند و در مقابل مردها علاقهمندند تا موسیقیهای درون کامپیوترشان را به موزیکپلیر همراهشان انتقال دهند!
این لیست نشان دهندهی علاقهی خانمها برای مالک بودن وسایل الکترونیکی میباشد:
دوربین دیجیتال: 24 درصد
تلفن همراه: 23 درصد
کنسول بازی (همراه یا غیر همراه): 19 درصد
پخش کنندهی صوت یا تصویر (یا هر دو): 14 درصد
لپتاپ: 14 درصد
GPS: 10 درصد
البته فراموش نکنید این یک جمعیت آماریست که انتخاب شده و خطا نیز خواهد داشت. همچنین همیشه استثناهایی هم وجود خواهد داشت. شاید این جملهی آخر برای شما یک امیدواری باشد!
این تحقیق برای پسرها و یا حتی خود دخترها انتخاب خرید یک هدیه را آسانتر خواهد کرد.
حال بگویید شما چه میخواهید؟
پ.ن: این تحقیق مربوط به تنها آمریکا بود.
پ.ن2: بنده فقط ترجمه کردم. حتی 104 درصد شدن میزان علاقه به وسایل الکترونیکی رو هم من اشتباه نکردم!:D.
دزدي حلال است به شرطها و شروطها
همينطور كه توي چند پست قبلي عرض كرده بودم:”دزدي از كفار حربي حلال است” و بر اين امر تاكيد ميكنم كه شخص رهبر هم همچنين دستوري فرمودهاند ولي نرمتر!
جواب ايشان بدين گونه بوده::
سلام عليکم و رحمة الله و برکاته
بسمه تعالى
به طور كلّى بنابر احتياط واجب در نسخهبردارى و تكثير و استفاده از نرم افزارهاى كامپيوترى كه در داخل توليد شده است، حقوق صاحبانشان از طريق كسب اجازه از آنان رعايت شود و در مورد خارج كشور تابع قرارداد بين دولتها مىباشد.
موفق و مؤيد باشيد.
طبق نظر سياستمداران بزرگ ايراني، ايران هيچگونه ارتباطي با دنياي خارج از آن جز پدر كشتگي ندارد پس تا ميتوانيم قوانين ضد قوانين بينالملي صادر ميكنيم! و از گفتههايمان ترسي نداريم چون برتريت انسانها فقط در تقوايشان است و نه در علم و عملشان!
به اعراب غبطه ميخورم كه لااقل اگر خاك بر سرند و ذاتاً دوست ميدارند زور بر سرشان باشد، ديگر قوانينشان به اسم اسلام و دينشان مغاير با جوامع بشري شرق و غرب نيست!
تاكيد ميكنم دزدي همچنان حلال است به شرطها و شروطها:
من شروط الوارده:
اول ايرانيالاصل باشد ولاغير كه اگر اين شرط نباشد دزدي حرام حرام است و جرمش قصاص و قتال و منجمله اسماء بالباب الفعال است كه روح خشونت دارد.
دُيّم مرجع عظماي تقليدش به دزدي مبادرت ورزيده باشد تا بنا به احتياط اگر فردا روز يقهي مسلمان بز صفت را گرفتند كه چرا چنين كردي طبق اصلي كه ما به آن عشق ميورزيم و از جان به اجرا ميگذاريم اجرايش كنيم و آن نيس جز من نبودم دسم بود تقصير آستينم بود.
سِيّم روح شما مبرا باشد از اين امر كه حتي در سر افكار اُپنسُرسانه داشته باشيد كه اين مغاير با دزديست و جرمش استفاده از نسخهي پولي ويندوز و مكينتاش و البته آفيس 2007 به يكباره و با يك نفس است كه در صورت مغايرت به انجام آن بالاعداد الانسان فيالعالم شما به ضربت شلاق محكوم ميشويد كه البته شمردن تكتك افراد به عهدهي شما خواهد بود كه اين نيز مديريت خواهد شد كه نعوذبالله شما مبادرت به دروغ ورزيد كه اين عمل فقط به سلاطين و منصب داران حلال و است و بس.
چهارم شرط به تحقيق ملزوم است و ما بر آنيم كه پژوهش كنيم و بيابيم كه كدام شركت به دين است و كدام به كفر. احتياط واجب آن است كه اهل كتاب نباشد كه غير آن اگر اثبات شد پس از استفاده بايد عده گرفت و ملزوم است 200 روز روزه بگيرد و 100 روز آن را افطار نكند تا خلوص نيت او ثابت گردد و البته اين شخص تا 40 روز نماز ندارد و البته بايد بخواند! البته استفاده از محصولات شركتهاي اهل كتاب اگر به پرداخت هزينه نقدي و نه هيچ نوع ديگر منجمله چك و پرداخت الكترونيكي باشد اشكال ندارد و براي رفع شك كه درست استعمال شده يا خير به ميزان دو برابر هزينه بپردازد كه براي اين عمل اگر ايراني بود و بخصوص اگر به حوزه و از اين دست سازمان و ارگان مربوط ميشد سه برابر و اگر به دولت مربوط بود چهار برابر و اگر به شخص كه در اين كشور خونش رنگينتر و والا مقامتر و از ما بهترون است و منصبي دارد 10 برابر بايد پرداخت.

احتياط واجب بر آن است كه پس از عبور از اين سبايل(جمع المكسر سبيل به المعني الصراط و بالفارسي راه) غسل نموده و شكر بجاي آورده كه ايراني شديد و دزد شديد و دزدي بر شما حلال گرديد كه مستثنا شدن رحمتيست بر شما و به شكرش نماز داريد و به سرور بگذرانيد ايام را و بر خود مگوييد كه اين دزديست و من نتوانم زين مستفيض شوم كه هيچم اينگونه نيست و ما مبرّاييم از ديگر خلق. پس مرحبا بك يا ايراني.
برم مارمولك ببينم لااقل خندهاي بر لب زنم تا كس نداند راز من !
آيندهي دنياي مجازي

وب 3!!!!
پيشبينيهاي بيلگيتس هر ساله شنوندههاي خودش رو متحير ميكنه. با اينكه چند نمونه از اون پيشبينيها درست از آب در نيومد اما گفتن اون حرفها براي شخص اول دنياي آيتي يك ترس و براي من يوزر يك جذابيت خاصي داشت. پيشبينيهاي امسال بيلگيتس بيشتر به سختافزارها مربوط ميشد. به سورفيس عزيز و دوس داشتني كه فعلاً همتايي نداره. من نميخوام در مورد پيشبينيهاي گيتس بنويسم. ميخوام به تقليد از اون در مورد آيندهي دنياي مجازي تفكراتم و احساساتم رو بيان كنم.
شايد زود باشه كه همچين پيشبيني رو بخوايم انجام بديم؛ اما فكر نميكنم چيزي باشه كه به طرفش نخوايم بريم.
اولين چيزي كه به ذهنم ميآد از اين كه اون وب چگونه خواهد بود اينه كه بين كامپيوتر و اينترنت و فضاي درون اونها فاصلهاي نخواهد بود. يعني همونطور كه قادرم اطلاعاتم رو درون كامپيوترم ذخيره كنم به همون سادگي و راحتي ميتونم اطلاعاتي رو توي فضاي اينترنتي ذخيره كنم.
دومين مسئله اينه كه مفهوم اشتراك گذاري ديگه از بين خواهد رفت!چطور؟
به اين صورت كه دو مفهوم نه چندان جديد اما گستردهتر يعني خصوصي و عمومي رواج پيدا خواهد كرد. يعني تموم فايلهاي من به گونهاي مديريت خواهند شد كه در web3 يا براي استفاده خودم يا افراد محدودي خواهد بود يا اينكه نه، براي عموم جهان قابل روئيت و استفاده هست.
مسئلهي سوم مسئلهي نرم افزارها هستش. نرم افزارهايي كه تحت وب بارگذاري ميشن و از اونها استفاده ميشه گستردهتر از ايني كه الان ميبينيم خواهد شد. به جرأت ميتونم بگم بيشتر نرمافزارهاي اينترنتي براي سرگرمي ساخته شدن! البته نه اونقدر سرگرمي ولي قابليت مانور چنداني رو ندارند. بيشتر نرمافزارهايي كه روي اينترنت قرار داده شدن(مثل فتوشاپ) براي انجام كارهاي محدودي هستش كه البته نرمافزار از روي يك نرمافزار دسكتاپ طراحي شده. يعني نرمافزار اول و اصلي براي دسكتاپ هستش. فكر ميكنم شركتهايي به وجود بيان كه نرمافزارهاشون فقط و فقط تحت وب اجرا بشن. با تمام امكانات. اينطوري مديريت بهتري هم براي نرمافزار و يوزرهاشون دارن.
وب 3 ما رو به اينترنت وابسته ميكنه. نه اين وابستگي كه الان من و شما براي استفاده از اون داريم. نه. منظور من اينه كه همه چي تحت وب خواهد شد. اگه بخوام كنسرت برم به جاي اينكه بخوام بليت بگيرم و توي اون جمعيت قرار بگيرم از منزلم يا از محل كارم(!) به موسيقي كه داره توي همون لحظه نواخته ميشه گوش بدم. توي اون جمعيت قرار بگيرم و بلند بلند داد بزنم (!) دادي كه همه ميشنون. البته هيچ وقت اون خاطره فراموش نخواهد شد چون فرياد من نوشته شده بود. حتي ميتونه صوتي باشه. محدوديتي نخواهد بود.

شايد خيلي اغراق باشه اما تا چند سال پيش ديدن و شنيدن صداي من جز براي افرادي كه كنار من بودن امكانپذير نبود. اگه توي اون زمان اين حرفها هم زده ميشد و پيشبيني شده بود توي فكر ما اينگونه بود كه اينها هيچ لذتي هم ندارند اما حالا ميبينيم ميليونها كاربر تصاويرشون رو توي يك فضايي مثل يوتوب قرار ميدن و از اينكه 1 ميليون بازديد از تصاويرشون داشتن لذت وصف نشدني ميبرن.
حالا كه خودم تصورش رو ميكنم ميبينم چنين چيزي امكان نداره! من دوس دارم با دوستام برم كنسرت و اونجا جار و جنجالي راه بندازم!(:دي) و اين برام خوشايندتره تا اينكه پشت كامپيوترم بشينم و آنلاين گوش بدم و ببينم! اما… اگه دوستام كنار من نبودن چي؟! اگه من دوست داشتم به يك كنسرت توي آمريكا و چند ثانيه بعد توي انگليس و چند دقيقه بعد توي ايران برم چي؟!
به نظر من تلويزيون ديگه معني نخواهد داشت. چون يك رسانهي يك طرفه هستش.
فكر ميكنم زيادي از مالتي مديا گفتم!
در ضمن… همهي اون چيزهايي رو كه بهش اشاره كردم كم و بيش همين الان وجود داره اما باز هم محدوديت درش هست و البته به اون گستردگي كه تصور ميكنم نيست پس هنوز به اون نقطه نرسيديم.
شما فكر ميكنيد آيندهي دنياي مجازي چطور خواهد بود؟!









7 نظر